THOTH MEI/JUNI 2022 – Vervolgverhalen

 

Thoth

Vervolgverhalen

 

Zaaien en baren, kwaad bestrijden en liefde belijden, bouwen en rouwen: altijd weer komen de hoofdthema’s van lichaam, geest en ziel in nieuwe vorm terecht in de grote verhalen waarmee mensen hun bestaan van betekenis voorzien.

 

“Er was eens…”, zo klinkt het in vele toonaarden al dan niet letterlijk in de verhalen die de grote schrijvers vertelden en blijven vertellen. Homeros, Ovidius, Dante, Ariosto, Grimm, Cervantes, Stevenson, Multatuli, Verne, Tolstoj, Proust, Joyce, Tolkien, gezamenlijk vertellen ze het eeuwige vervolgverhaal, als een snoer waaraan steeds opnieuw felgekleurde kralen
geregen worden. En zo brengt het cultureel-maçonnieke magazine Thoth tweemaandelijks een schat aan artikelen die helpen de oude verhalen van de loge in hun actuele rijkdom te verstaan.

 

 


 

“We maken al sinds de geboorteweeën van de menselijke cultuur een verhaal
van het leven, want niets is ons bewuste wezens een grotere gruwel dan als blinde schapen door een onwrikbaar lot naar de slachtbank van de dood geleid te worden.”

(Willem Verstraaten: ‘Spel van betekenis en verbeelding’)

“Binnen deze symbolische afbakening bewegen broeders en zusters die een archaïsche taal spreken en statige functies vervullen. Zij spelen dubbele rollen: als acteur en publiek, metselaar en steen, dader en slachtoffer, jager en prooi, beeld en tegenbeeld.”

(Erika Vercammen: ‘Heer Gawein en de Groene Ridder – Wie een woord geeft, moet het houden’)

 

De onverwachte confrontatie met de ander,
de onbekende ander,
kondigt een nieuwe vorm van verantwoordelijkheid aan

 

“Theseus sloot zijn ogen en voelde zich thuis, hier in het diepste punt van het doolhof, met deze stiermens die op hem leek en die hem spiegelde in alles wat hij deed, in alles wie hij was, als een donkere versie van zichzelf.”

(Peter Wouters: ‘Theseus en de minotaurus – Met Ariadne op weg uit het labyrint’)

 

 

 

“De mens is een wezen van tekortschieten en onvolmaaktheid. Vanuit zijn gebrek wordt de mens ertoe gedreven wegen te zoeken om zijn leegte op te heffen.”

(Liesbeth van Eijsden: ‘De Samaritaan en het baarmoedergevoel – Een groot verhaal van medemenselijkheid’)

 

‘De Zaaister van Herman Gouwe’

 

“Uit zoiets kleins als een graankorrel groeit een hele korenaar, terwijl er van de graankorrel zelf niets overblijft. Maar: om vrucht te dragen, moet de graankorrel eerst sterven, zegt Johannes. Wie oren heeft, die hore.”

(Hans Middendorp en Nico Krijn: ‘De zaaier en de gezel – Bijbelse parabel door een maçonnieke bril’)

“Een inwijdingsritueel bestaat uit nogal veel tekst, naast handelingen. Is zoveel tekst eigenlijk wel nodig? Vrijwel niemand hoort werkelijk alles wat er gezegd wordt. Alleen wat de inwijdeling persoonlijk aanspreekt komt binnen.”

(Anky Fokker: ‘Het aansprekende rituele verhaal – De schoonheid van het heilige spel’)

 

Nog geen deelnemer van Ritus en Tempelbouw of benieuwd naar Thoth? Klik hier om jezelf 6 keer Thot cadeau te doen!