Vernieuwing door inwijding

“Het is geheel natuurlijk dat de mens van de ene naar de andere fase groeit en zich ontwikkelt. Veel processen lijken ogenschijnlijk als vanzelf te gaan, terwijl andere een actieve ondersteuning nodig hebben van mensen die al eerder door een dergelijk proces zijn gegaan. In de spirituele tradities van de mens worden deze overgangen vaak gemarkeerd met een speciaal ritueel, de initiatie of inwijding. 

“De initiatie is een (eerste) stap op een nieuwe weg of op een fase van de weg en gebruikt een aantal essentiële elementen: de verbinding met de traditie waarvan de initiatie onderdeel is, de onderlinge verbondenheid van de mens die ingewijd wordt met de (oudere) mens die dit proces reeds doorlopen heeft, de kennisoverdracht en de symbolen en rituelen die de initiatie van een extra dimensie voorzien.”

(Mehdi Jiwa : ‘De vier pijlers van initiatie – Traditie, verbinding, kennisoverdracht, symbolische rituelen’)

“In de vrijmetselarij hebben wij de gewoonte de kandidaten te blinddoeken voor de inwijding in de eerste graad. Zoals het masker is de blinddoek een vreemd element dat een gezicht verhult. Maar terwijl de maskerdrager psychisch zichzelf kan blijven en de metamorfose in het masker acteert, moet de initiandus onder de blinddoek ertoe bereid zijn een innerlijke metamorfose te ondergaan; anders heeft de inwijding geen zin. Op een cruciaal ogenblik wordt de blinddoek definitief afgenomen, ontvangt de neofiet het licht en wordt hij opgenomen in de broederketen. Het is alsof we dan zijn ware gezicht zien. Met onze precepten bezweren wij hem dat ware gezicht ook te behouden, geen masker op te zetten, zich als een eerlijk en vrij man te gedragen, de waarheid na te streven, vleierij te wantrouwen, zelf ook geen broeders te vleien. De naar binnen gekeerde slabbe van het witte schootsvel is een vol jaar het uiterlijke symbool van de metamorfose die de arbeid aan zichzelf moet bewerkstelligen.”

(Roger Van den Borre: ‘Het masker als universeel fenomeen -Initiatieke symboliek en ethiek in Afrikaanse kunst’)

“Zelfkennis is momentaan. Sterker nog, het heeft een beperkte geldigheid; een UVD die nogal nabij ligt. ‘Ken uzelve’ beschrijft daarom geen situatie, maar een proces. Bovendien, wat verandert er nou eigenlijk helemaal, als je op een ogenblik denkt dat je jezelf wel een beetje kent? Hier geldt, zoals zo vaak, de oude zen-wijsheid: “Voor de verlichting hout hakken en water putten, na de verlichting hout hakken en water putten.” Er is helemaal geen ‘ervoor en erna’. 

“En wat is dan uiteindelijk de beloning, als je er al in slaagt om tot enige mate van zelfkennis te komen? In maçonnieke rituaal-taal luidt dan de vraag: “Waar ontvangt U Uw loon?” Afhankelijk van de graad van de betrokkene is dat bij een der kolommen of in de Middenkamer. Vanwaar die salarisverschillen? Waarom ontvangen de leerlingen een lager loon dan de gezellen en de gezellen een lager loon dan de meesters? “Omdat zij nog slechts drie (of vijf) treden hebben bestegen van de tempeltrap”, aldus het rituaal.”

(Karel Musch: ‘De inwijding in de Middenkamer – ‘Ken uzelve’ tussen weten en wijsheid’)

En verder onder meer:

Pieter Slotboom: ‘Dierenriem en functies in de loge – Zodiakale tekens symboliseren complete cyclus’

Pol Hoste: ‘Is vrijmetselarij een nieuwe app? – Het verwachtingspatroon van de jonge vrijmetselaar’

Paul John Peters: ‘Advaita vedanta en vrijmetselarij – Inwijding in het Oosten’

Ook zesmaal per jaar ingewijd worden

in de geheimen van de vrijmetselarij?

Voor een jaarlijkse bijdrage van slechts 37,50 euro (of 35 euro bij automatische incasso) ontvangen deelnemers aan de Maçonnieke Stichting Ritus en Tempelbouw tweemaandelijks het tijdschrift Thoth. Aanmelding kan hier. Iedere nieuwe deelnemer ontvangt een welkomstgeschenk.