Het ritueel van Thot

“De moderne mens, druk met het ingewikkelde leven van alledag, heeft vaak geen boodschap aan wat men dan noemt ‘zware’ filosofische beschouwingen. Maar wat is er nu zwaar aan het zoeken naar ‘het goede leven’, en wat is er zo ergerlijk aan de zoete droom van het goede leven te verstoren door te herinneren aan ons uiteindelijk einde, als het feestje voorbij is? ‘We sterven aan het leven’, zo luidt een mooie dichterlijke vaststelling, en dat zou de koppeling tussen ‘Carpe diem’ en ‘Memento mori ‘ al rechtvaardigen. We schrikken als het eind van het leven zich aandient in onze onmiddellijke nabijheid. Hoeveel mensen balanceren in hun leven niet vaak op het randje en hebben in hun leven veel leed en tegenslag te verwerken gehad. Zo’n feestje is ons leven niet altijd; een kwestie van ondanks de kwade tijden, het leven uit te houden. Toch ligt al in het vragen van een nieuwsgierig kind het begin van ont-dekken van de schillen of sluiers van het mysterie van leven en dood.”

(Paul John Peters: ’Carpe diem, memento mori – Pluk de dag en gedenk te sterven’)

“De vragen waarvoor een filosoof die de godsdienst wél als iets interessants ziet gesteld wordt zijn legio. Waarom verdwijnt het geloof in een God niet wanneer de wetenschap heeft ontdekt dat er in de natuur voor hem nergens plaats is? Waarom gaan mensen in een wereld die de kerk steeds meer naar en tenslotte zelfs over de rand van haar vanzelfsprekendheid heeft geduwd, toch nog naar liturgische bijeenkomsten? Wat is de betekenis van het ritueel daarin, wanneer de mensen die ze voltrekken ook zelf best weten dat ze daarmee geen magische werkzaamheid meer uitoefenen? En tenslotte: wat zegt het voortbestaan van de religie in een wereld die elke geloofswaarheid loochent over het denken en de inwendige logica van die wereld zelf – laten we maar zeggen over haar filosofie?”

(Ger Groot: ‘De ervaring van het ritueel – De betekenis van godsdienst in een atheïstische tijd’)

“De weg naar het Ken Uzelve wordt op talloze manieren symbolisch aangegeven in de oorspronkelijke Europese sprookjes waarin de nalatenschap van duizenden jaren oude wijsheid verzameld is, met name door de gebroeders Grimm. Zij stelden vast dat sprookjes en mythen op het niveau van het onderbewustzijn werkzaam zijn, en niet alleen bij kinderen. Ze hebben dan ook veel energie gestopt in het vinden van de meest oorspronkelijke versie van de oude verhalen, waarvan soms wel honderd verschillende versies in omloop waren.

“Mensen als Joseph Campbell (‘The Hero with a Thousand Faces’), Mellie Uyldert (‘De verborgen wijsheid van sprookjes’), Robert Bly (‘Iron John’), Richard Rohr (‘The Wildman’s Journey’) hebben onderzoek gedaan naar en analyses gemaakt van het in mythen en sprookjes neergelegde oude gedachtegoed, waarbij vooral de laatste twee genoemden het verhaal van de Wildeman hebben onderzocht. In hun analyse ontstaat aansluiting met veel aspecten uit gnostiek en esoterie, en met de psychoanalyse van Freud en Jung en de daaruit voortgekomen modernere vormen van psychotherapie en lichaamswerk.”

(Hans Schlösser: ‘De Wildeman als archetype – De wordingsweg van de authentieke man’)

En verder onder meer:

Willem Verstraaten: ‘Ritueel voor het leven – Verbininding met de eeuwigheid’

Willem G. Ket: ‘De ironie van Kierkegaard – De stap naar communicatie’

Klaus Vanhoutte: ‘De terugkeer van het sacrale – De ladder naar bewust zijn’

Ook zesmaal per jaar ingewijd worden

in de geheimen van de vrijmetselarij?

Voor een jaarlijkse bijdrage van slechts 35 euro ontvangen deelnemers aan de Maçonnieke Stichting Ritus en Tempelbouw tweemaandelijks het tijdschrift Thoth. Aanmelding kan hier. Iedere nieuwe deelnemer ontvangt een welkomstgeschenk.